Oyuncak Deyip Geçmeyin

Çevremizde düzenlenen etkinliklerde, doğum günü kutlamalarında, düğünlerde elinde oyuncak tabanca, makineli tüfek bir çok çocuk görüyoruz. Ben de şimdi  anne-babalara soruyorum: Bu doğru bir davranış mı?

Önce şunu tanımlamak gerekir: Tabanca, tüfek gibi şeyler “şiddet” için vardır. Tabanca da tüfek de öldürücü aletlerdir; canlıya kıyan, insanı yaralayan, öldüren özellikleri vardır.

Aileler erkek çocuklarıyla, büyük alışveriş merkezlerine gittiklerinde, ilk uğrak yerleri oyuncak satan mağazalar oluyor. Yetişkinler istemeseler de çocuklar bir şekilde o oyuncakçıları buluyor. Çocuğun gözü hemen uzun namlulu makineli tüfeklerde; alınmasını istiyor. Alınmazsa, yerlerde yuvarlanıp çığlıklar atıyor. Taa ki alınana kadar.

Evet, çocuk daha tabancayı/tüfeği kullanmadan “ilk zaferini” kazanmış oluyor. Ailesi, bu çocuğun yaptığı “rolcü” ağlamalarına inanmış, teslim olmuştur.

Oyuncak bile olsa, silaha karşı duran bir anne-baba olarak bu durumda ne yapacaksınız? Diyelim ikinci bir davranış seçeneği olarak, çocuğunuzu bir şekilde ikna edip silah almadan oradan çıkmayı başardınız. Peki arkadaşlarının, komşu ve akraba çocuklarının oyuncak silahlarını gördükçe aynısını almanız için ısrar etmesini nasıl engelleyeceksiniz? İster istemez bu durumlarda çocukla anne-babası arasında bir sürtüşme/gerginlik ortamı doğacaktır. Hatta çocuk daha da ileri giderek, kendisine bu oyuncaklar alınmazsa, ailesinin onu sevmediğini söyleyecek kadar da zekidir.

Erkek çocukların oyuncak silahlara bu kadar meraklı oluşu; alınmazsa mağazalarda çığlıklar atması, çocuğun büyüyünce de silaha ilgi duyacağının önemli bulgularıdır.

Çocuğu silahla oynamaya iten sebepler

Birçok aile çocuklarına küçük yaşta zaman ayırmıyor; onları TV ve internet oyunlarıyla baş başa bırakıyor. Özellikle de eşlerin ikisinin de çalıştığı, çocukların dede ve nineye bırakıldığı durumlarda bu durum daha da yaygındır.

İzlediği şiddet içerikli filmler onu iç savunmaya, kendini koruma dürtüsüne yönlendirir. Çocuk, kendi beyninde, kendi iç dünyasında, hayalinde düşmanlar yaratır. Oyuncak da olsa o silahların kendisini kötülüklerden koruyacağına inanır. Aile içinde şiddet varsa, baba sürekli çocuklara kızıp, dövüyorsa çocuk savunmak için silaha başvurur.

Ne yapmak gerekir?

Küçük çocuklar hem anaokulunda hem de ilkokul döneminde okuldaki derslerinde sık sık hayvanları korumayı, hayvan sevgisini öğrenir. Bu çocuklar büyüyünce de merhametli olurlar. Bunu aileler de önemsemeli; evde de aynı davranışları sürdürmeli.

Çocuğumuza: Büyüyünce ne olacaksın, diye sorduğumuzda: Ya veteriner (hayvan doktoru), ya polis, ya uçak pilotu olmayı tercih eder. Aslında çocuğun bilinç altı bu sözleri onun eğilimini de bir şekilde gösterir. Onun dünyasında; veteriner yardıma muhtaç hayvanları korur, kurtarır. Polis her zaman silahlıdır, herkes ondan korkar. Uçak pilotu, hayal dünyasında uçmayı, yeni şeyleri keşfetmeyi sembolize eder.

Aileler isterlerse çocuklarını yönlendirebilirler. Bunun için şu adımlar atılmalıdır:

  • Televizyonlarda gösterilen şiddet içerikli filmlerden çocuk uzak tutulmalıdır.
  • Bilgisayar oyunlarında şiddet içerikli olanlar kesinlikle kullanılmamalı, izin verilmemelidir.
  • Aile içinde şiddetten kaçınılmalı. Çocuğun bir hatası varsa açıklanmalı, konuşulmalı. Ufak da olsa dövülmemeli. Attığınız bir tokadı siz unutabilirsiniz, ama çocuklar asla unutmaz!
  • Oturduğunuz semtteki arkadaşları şiddet eğilimindelerse, onlardan uzak tutulmalı.
  • Eğer çocuğun kafasında silahı kullanmak için bir kahramanı varsa, yavaş yavaş bunu silmek için yeni seçenekler sunmalı.
  • Okullarda öğretmenlin önerecekleri kitapları çocuklarımıza almalıyız.
  • Şiddet yerine ona ince ruhlu, sevmeyi-sevilmeyi, merhametli olmayı öğreten davranışlarda bulunmalıyız.

UNUTMAYIN, ŞİDDET ÇOCUĞUNUZU SİZDEN KOPARIR!

Celal AYDEMİR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir