Ne Çok Zaman Olmuş Gelmeyeli…

Çok zaman olmuş önünden geçmeyeli… Ah zaman, ne kötü geçiyorsun. Sahi geçmekte olan gerçekten zaman mı, yoksa bizi öyle mi kandırıyorlar? Belki de geçen sadece biziz. Bugün var yarın yokuz. “Bugün”, “yarın” kavramlarını kullanırken çekinmedim de değil hani. Zira geçen zamanın birer tetikleyicisi değil mi, “bugün” ve “yarın” kelimeleriyle nitelediğimiz yaşanmışlıklar. Her neyse, şimdi de buna takılmayalım.

Kapısını veya pencerelerini hiç açık görmedim. O kadar niyetlendim de bir bahaneyle kapısını çalıp “Merhaba, öyle merak ettim de geçerken uğradım.” diyemedim.

Şelaleye giderken hemen karakolu 100 metre geçince, şimdilerde çok ünlü bir kokoreç dükkânı açılan yerin karşısında. Hafifçe başımı sola çeviriyor, adımlarımı ağırlaştırıp en az beş dakika, şelaleden dönerken de başımı hafifçe sağa çeviriyor, adımlarımı ağırlaştırıyor ve yine en az beş dakika o eve bakıyordum. Bunu yapmaya ilk ne zaman başladığımı hatırlamıyorum. Ama uzun, çok uzun yıllar oldu sanırım. Şimdi yine düşündüm de çıkaramadım. Önünden geçtiğim, (geçemediğim) orada öylece kaldığım ve binlerce hayal kurduğum bina; ev öylece duruyor hala. Gidip siz de bir bakın. Orada duruyor.

İki katlı binanın önündeki avluya açılan ahşap dış kapı çok eskilerde kalan görkemini arar gibi yarısını kaldırımın altına sokmuş, üst tarafını betona teslim etmiş ve kalan tarafını dışarıya sıkı sıkı kapatmış, akıp giden zamana kafa tutar gibi duruyor. Hemen sağ tarafında iki direngen taş, ortasına denk gelen yerde perdelerini hafifçe aralamış pencere, demir parmaklarıyla yıllardır aynı yerde durmanın güveniyle salınıyor. Ama içeriden hiç ışık sızdırmıyor; biliyor ve görüyorum her gittiğimde. Üst katta kanatlarını sıkı sıkı kapatmış iki pencere, dışarıdan da hiç ışık sızdırmıyor.

Bu kapı, bu pencereler, sıvası dökülmüş bu duvarlarıyla ev çocukluğumuzun, oyunlarımızın, yaşanmışlıklarımızın evlerinin ne kadar da aynısı. Ya şimdi üst üste dizilmiş kibrit kutusu misali “ev” bile olmayan, olamayacak olan dairelerimiz…

İsmail KUN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: KOPYALANAMAZ!.. Dibace.Net yayınlanan tüm fikir ve yazıları korumaktadır! Lütfen site editörüne başvurunuz...