Kaçıyorum… Zamanın çıkmaz sokağında, boynumda toy bir sevdanın kokusu; yüreğim yangın yeri üstelik. Kaçıyorum… Viran olmuş geçmişim, gelecek ise...

Tan vaktinden devralınmış bir günle alacakaranlığa meyleden vaktin son deminde göz kapaklarım karanlığa evrilince, göğüs kafesimden yükselip kaderimi terk...

Seyirci kitlesi bir anda sonsuz karanlığa bürünüyor, insan suretleri zifiri bir derya oluyor gözlerinde. Karanlık dehlizinde bir şeyler aramaya...

Elleri ellerimde yürüyorsak, birbirimize kaçamak bakışlardan ziyade dalıyorsak gözbebeklerimizin en derin noktasına; artık utanmanın da sırası da değil, saklamanın...

Yine güzel bir gün serilmiş yeryüzüne. Yine sabah yeli geçmiş buralardan, kokusundan belli ayak izlerinin. Her şeyden ve herkesten...