Yaşadığım şehir Essen’in tam merkezinde, otoyolda bir tünel var. Bu kadar yıl içinden geçmişimdir uzunluğunu hâlâ bilmem. Sanırım uzunluğu 1000-1100m. vardır.
Bir an kafanızda dört kişilik bir aile kurgulayın. Aile fertlerinden birisi bir teklif yapıyor. Topluca Düssseldorf kentine gidip, Ren nehri kıyısında gezmeyi, daha sonra da bir Cafe’de oturup dondurma yemeyi düşünüyorlar. Arabalarıyla tam tünelin başına geldiklerinde, bir gürültü, fren sesleri, yanık kokusu…
Tünelden geriye dönüş yok. Arkanızda yüzlerce araba birikmiş. 10 dakika sonra WDR radyosu yol durumunu bildiriyor:
“A40 Dortmund istikametinden, Duisburg istikametine giden otoyolda trafik kazası var. Polis yolu trafiğe kapatmış durumda. Yaklaşık 6km araba birikmiş (Stau).
Siz olsanız o anda ne yaparsınız?
Baba, çocuklara kızıyor:
“Allah belanızı versin, nerden aklınıza geldi gezmek!”
Anne eşine kızıyor:
“Hadi, bir yolunu bul da çıkalım buradan. Benim akşamki diziyi izlemem gerek. İzleyemezsem ölürüm.”
Büyük çocuk, küçüğünü azarlıyor:
“Hep senin yüzünden oldu”
Ailede bir kriz. Hatta o kadar ileriye gidiyor ki; 3 yıl, 5 yıl önceki yaşadıkları olumsuzlukları dile getiriyorlar. Anne eşine dönüp:
“Nerden karşıma çıktın, niye mutlu bir günümüz yok. Artık bu kadarı fazla benim için.”
Baba, eşinin boğazına sarılıp, avazı çıktığı kadar bağırarak:
“Evet, yeter artık! Yarından tezi yok, avukata gidip boşanma davası açacağım. Ne haliniz varsa görün!”
Evet, arabada o anda siz olsanız ne yapardınız?
Merak ediyorum, belli durumları siz de yaşadınız mı?
Böyle durumlarda sizin davranışlarınız nasıldı?
Bu tür davranışlar sizin ailenizde de sorunlar yaratıyor mu?
Bir an rol değiştirelim. Sizin bu kavganız sürerken; mavi ışıklı cankurtaran, itfaiye, polis araçları yanınızdan geçiyor. Ters yönden gelen bir araçla çarpışma oluyor. Aynı anda beş araç hasar görmüş. İki ölü, dört ağır, üç de hafif yaralı var. Bu araçların içinde siz de olabilirdiniz. Ölü veya ağır yaralılardan birisi sizin ailenizden de olabilirdi. Kendinizi onların yerine koysaydınız, bu kavga çıkar mıydı? Yaşamımızda empati denilen bir şey var. Empati, bencilliğin tam tersidir. Empati kuran kişiler, hem kendi yaşamlarını rahatlatır, hem de sorunları çözmek için çıkış yolları arar.
O anda ne düşünürdünüz?
Hala kavga etmeye devam mı ederdiniz?
Bence, kazanın olduğu o anki durumu değiştirmek sizin elinizde değildir. Çünkü kaza olmuş. Bizim yapmamız gereken şey, o anda derin nefes alıp, sabırla beklemek. Kavga, sorunları çözmek için bir anahtar değildir. Hayatınızı güzelleştirmek için sabırlı olmayı öğrenelim. Ufak sorunları, dünyanın sonuymuş gibi görmeyin lütfen. Hayatımız, sandığınızdan daha kısa, en iyi bir şekilde yaşamayı tercih edin. Sağlıcakla kalın.
Celal AYDEMİR
Son Yorumlar