Bilemezsin Sevdiğim

Dilenirim adını her gece yıldızlardan
Sabrın bardaklarını taşırım durmadan
Her gün biraz daha eksilir içim
Sen bensizliği bilemezsin sevdiğim

Gözlerimde gizli bir nefes eksikliği
Gölgelerle konuşurum geceleri
Kollarımda  belirsizliğin çilesine gebeyim
Sen yalnızlığı bilemezsin sevdiğim

İçimde bir uçurum büyür sessizce
Anneler dua bırakır boş tencereye
Ben yoklukla yoğrulmuş biriyim.
Sefaletin acısını bilemezsin sevdiğim

Kurşun sesinden ağır Filistin’de gece
Bin bir ah yazılır ümmetin defterine
Haberlerle vurulur kıldan ince yüreğim
Sen pişmanlığı bilemezsin sevdiğim

Küller savrulur taranmamış saçlarda
Martılar gezinir her sokağın başında
Vakitsiz solandan mahsundur yüreğim
Sen ölmeyi bilemezsin sevdiğim

Karanlık örter çocukların üstünü
Rüzgârlar açar her kapının büstünü
İnsanlığı yakar bakışları yetimin
Sen merhameti bilemezsin sevdiğim

Üşümüş ellerle  çıkacağım karşına
Ölümün  hayalini göreceğim açlık kuyruklarında
Gökyüzü duvarlardan sızınca diyeceğim
Sen cenneti de bilemezsin sevdiğim

Necati İLMEN