Haylaz insan…
Cennetten kovuldu, tabiatın da hışmına uğradı…
Varlıklara kötü davrandı…
Çevreyi kirletti, ağaçları kesti, hayvanların soyunu tüketti…
Varlıklar isyan etti, küstü insana, darıldı…
Virüs façasını aldı insanın, maskesini düşürdü…
İnsan gözden düştü nihayet, demode bir varlık oldu. Eskisi kadar muteber, eskisi kadar makbul değildir artık.
İnsanı kendisi de beğenmiyor şimdi. Ürküyor kendinden, kaçıyor hemcinsinden, araya mesafe koyuyor… Mühürlenmiş ağzının üstünden bir çift gözle aval aval etrafa bakınıyor…
Nesneler, araçlar da insanı beğenmiyor şimdi, yan yana gelmek istemiyor insanla. Kalite göstergesi olarak “insansız” etiketi asıyorlar yakalarına, insansız olmakla iftihar ediyorlar. İnsansız hava araçlarının havasından geçilmiyor bugünlerde.
Üsküdar-Çekmeköy hattı, İstanbul’un en iyi metrosu. En rahatı, en güvenlisi… Bu hat insanız çalışıyor, vatmansız çalışıyor çünkü.
Eli kulağında, sabredin, bir durak sonra insansız arabalar çıkacak piyasaya.
Seni kimse sevmiyor artık, behey şaşkın. En iyisi evde kal sen. Gömül kasana…
Bakınız iki aydır kendi ördüğü beton kafesine çekilince nasıl da canlandı, nasıl da geldi kendine doğa. Kâinat nefes aldı, karlar eridi, sular duruldu, Himalayalar çıktı ortaya, Uludağ göründü, Boğaz’dan yunuslar geçti…
Varlıkla uyum içinde olmayan, doğanın ayarıyla oynayan haylaz insanın o mütecessis burnu ufunet girdabından çıkamayacaktır. Doğanın ayarı bozuldukça insanın ayarı bozulacaktır.
Mehdi GENCELİ
Son Yorumlar