2 Ocak 1965’te, Samim Kocagöz, Tarık Dursun K. gibi konumlandırmadığı, daha doğrusu konumlandırmaya yanaşmadığı İzmir’de doğan Yılmaz Özdil’le ondan on sene önce, kozmopolitliğinden beslendiği Antakya’da dünyaya gelen M. Şükrü Hanioğlu’nu bir araya getiren tek özne Mustafa Kemal Atatürk’tür ancak Özdil, Mustafa Kemal’i Copy Paste (Kopyala Yapıştır) yöntemini kullanarak tanıttığı, Hanioğlu da, kitabının alt başlığında vurguladığı gibi Entelektüel Biyografi yazmayı amaçladığı için, bir araya gelmenin özne ile ilişkili olduğu, özne haricinde bir platformda buluşamayacakları unutulmamalıdır. Bu arada Celal Şengör de Özdil’in yanına sadece, 10 Kasım ve 29 Ekimlerdeki travmatik görüntüleriyle eklenebilir çünkü sözü edilen bağlamda bir kitabı mevcut değildir.
Özdil’in Mustafa Kemal’in doğum yılına atfen 1881 adet basılan, 23 Ocak 2019 tarihinde ilk çıkışında 2500 tl’ye satışa sunulan ve travmaperestlerin gayretiyle Çok Satanlar listesinin ilk sırasında üç vakte kalmadan yerini alan Mustafa Kemal isimli kitabının yazılma yöntemi üzerinde durulurken İngilizce karşılığının kullanılmasının arkasında, hem, Özdil’in kitabını, Fast Food(Hazır Yemek)u hayatlarının merkezine oturtanlara seslenme isteğini somutlaştırmak, hem de Türkilizce konuşup yazma ile kendisini Türkçe ifade etmeyi ayıramayanların portresini çizmek düşüncesi vardır.
Sözü edilen ve Özdil’in kitabına 2500 tl’yi, ismi Mustafa Kemal olduğu için çekinmeden veren yığın için Fast Food sadece yemekle sınırlı değildir çünkü o, tarih öğrenmek ve öğretmek dâhil her pratiklerinde illaki Fast Food’u kullanan ve bu kullanımın geçer akçe olduğuna hem inan, hem de başkalarını inandırmaya çalışan insanları bir araya getirmiştir.
Onlar için Özdil’in ötekileştirmeci söylemden istifade etmesi önemli değildir çünkü Özdil’i söz konusu dili dolayısıyla bağırlarına basanlar önce kendileridir.
Özdil’in bir gazeteci olarak tarih terbiyesinden ne ölçüde nasiplendiğiyle de ilgilenmezler çünkü onlar için, 1O Kasım dâhil belirli günler, bir gün sonra tozlu rafa kaldırılmak ve zamanı geldiğinde indirilmek için vardır.
Onların ve dolayısıyla epigonları Özdil’in Mustafa Kemal özelinde tarihle ilgilerini, tarih formasyonundan gelmeyen İlhan Selçuk’la özdeşleşen Gardrop Atatürkçülüğü kavramı berrak bir şekilde açıklar.
Tarihsel aktör, aktris, olay, olgu üzerine yazmak, formasyonundan geçtiği için ister istemez tarihçiden beklense de, tarih formasyonundan geçmedikleri hâlde, metodolojiyi özümsedikleri için eli yüzü düzgün çalışmalar ortaya çıkaran isimlere de tesadüf etmek mümkündür. Söz, Mustafa Kemal’i layıkıyla idrak etmekten açıldığı için, söz konusu bağlamda, Gazi Paşa’ya Suikast örnek olarak verilebilir.
Kalpaksız Kuvvacı namıyla maruf Uğur Mumcu, sözü edilen, içeriden eleştiri getirmeyi de ihmal etmeyerek Gardrop Atatürkçülüğü yolunda ilerlemediğini, tarih formasyonundan geçmemiş olsa da, metodolojiyi özümsediğini belgeleyen, yıllar sonrasına ışıldak tutan eseriyle, sadece tarihçileri değil, Özdil gibi Fast Food ve Copy Paste’ten uzak duramayan gazetecilere de mihmandar olduğunu gözler önüne sermiştir.
Hanioğlu, çok katmanlı analizlere kapı aralayan eserini gün yüzüne çıkararak, önemli bir boşluğu doldurmuş, kendisinden sonra böyle bir çalışmaya imza atacaklara bir son durak hediye etmiştir.
Hanioğlu öncesinde İlber Ortaylı da bir biyografi denemesine girişmiş ancak, girişimi, İmparatorluğun En Uzun Yüzyılı’nı ete kemiğe büründürdüğü dönemi mum şöyle dursun, şamdan takımıyla arattığı için, berhava olmaktan kurtulamamıştır.
Biyografisinde, Mustafa Kemal özelinde, imparatorluktan ulus-devletleşmeye geçiş sürecini, oryantalist gözlerle okuyarak, Mustafa Kemal’in bir Osmanlı Paşası olarak, cumhuriyetin Türkiye’de ilan edilmesini silah arkadaşlarıyla sağladığını hesaba katamayan Klaus Kreiser, Bernard Lewis, Arnold Joseph Toyenbee gibi isimleri de iğneli fıçısına oturtan M. Şükrü Hanioğlu’nu ve onun ön plana çıkardığı isimlerin eserlerini özümseyenler, cem’i cümlenin karşısına travmatik nesneler olarak çıkmazlar ama Özdil’in önderliğinde mesafe kat edenler, Gardrop Atatürkçülüğü’nden imtina etmedikleri için travmatik nesne kümesini çoğaltmak için çaba sarf ederler.
Tarih, gardrop, tabela gibi nesnelere sığamayacak kadar geniş çaplı olduğu ve Karl Marx’tan ilhamla, Para-Meta Para üçgenine sıkıştırılmayı kabul etmediği ve etmeyeceği için, onu nesnelere ve belirli günlere sıkıştıranlar, a haber ile Halk Tv; Yeni Akit ile Sözcü arasında mekik dokuyanlar, her daim kayıt dışında kalmışlardır ve kalmaya devam edeceklerdir.
Mehmet Akif ERTAŞ

Son Yorumlar