Gözyaşı

“çiğ tanesi sanmak ne cüret, gözyaşıymış
insanın insana raptolduğu cevher.”
Münacaat-İsmet Özel

Gönül ikliminde sultan gözyaşı,
Önünde el pençe divan durulur.

Düşünce zamana zülfü gecenin,
Altıncı vakitte tahtı kurulur.

Seherde sulayın gönül bağını,
Mağfiret kapısı böyle vurulur.

Umudu korkuya kardeş edelim;
Boz bulanık seller elbet durulur.

Islanmış mendili serin geceye,
Felah sadakası belki verilir.

Dökülsün gözyaşı kalp tohumuna
Ebet toprağında tekrar dirilir.

Mustarip sesinde buldum devayı,
Vermezsen efendim, gönül darılır.

Ruhumun elinden tutsun gözyaşın,
Kalırsam geride yürek yarılır.

Derdine ortak et, n’olur beni de
O billur bahçeye ancak varılır.

Mustafa SARI

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir