Hz. Peygamber, daha hayatta iken “Herkes, karşılaştığı zorluğun hallini ondan beklerdi. Herkes uyanan dimağından, öğrenmek sevdasıyla yanan yüreğinden kopup...

Hey mirasyedi yaramaz çocuklar! Netice-i hayatımız siz misiniz? Heyhat! Bizi akim bir kıyas ettiniz, bizi kısır bıraktınız! Ey tembel...

İdeolojik olanın epistemolojik olanı boğduğu, popüler olanın kadim olanı tasfiye ettiği, görsel olanın “metin”sel (anlamın gücü olarak) olanı kurban...

Bu başlığın selefi, muhafazakâr, gelenekçi vb. ortodoksi anlayışlar açısından bir hayli kışkırtıcı olacağının farkındayım. Buradaki amaç, ebetteki bunları kışkırtmak...

Varlığa düştüğümüzde yokluk üzerimizde var olmaya başlar. Bir sabahın seherinde var oluruz, zamansız ve mekânsız… Varlık ile yokluk arasında...

İnsan, ölümlü bir varlık; ölüme doğru (Heidegger) bir varlıktır. Bizi “var” eden, hayatın anlamını bağrında taşıyan bu ölüm bilincidir....