Hem anı yaşayıp gerçekçi olabilen, hem de bir martının kanadına takılıp uçup gidebilen insanlara bayılıyorum. Şimdiki zamanda insanların en...

Maviliklerin arasında kendi mavimi kaybettim, oysa şuraya bırakmıştım iki dakikalığına, her yer ve her şey o kadar mavi ki,...

Almanya’ya ilk taşındığım yıllarda Frida adında yaşlı bir komşum vardı. Giyimi kuşamı benim bildiğim yaşlı teyzeler gibi değildi. Fazlaca...

Belki tanısaydın beni severdin. Hatta belki çantamda kalem arayıp bulamadığım zaman, bana kalem uzatıverirdin. Çok severim bir şey yazmam...

Almanya’da zemheri soğuklarının başladığı bir kış günüydü, işlerim erken bitince arabanın yönünü çocukların okuluna çevirdim. Küçük kızımı okuldan alıp...

Herkes mutluluk uzmanı olmuş. Piyasa kitaplar, yazılar, tavsiyelerle dolmuş, taşmış. Bazıları etrafa “kendi mutluluk kapılarının” anahtarlarını dağıtıp duruyorlar. Bir...

Almanya‘ya geldiğimden beri Ren Nehri‘nin kenarından geçerken mutlaka durup bir fotoğraf çekerim. Farkediyorum ki manzara hep aynı, köprü aynı,...

Köln’de sonbahar kendini tatlı tatlı göstermeye başladı. Havanın soğuması, yaprakların “sararması ve dökülmesinden” dolayı sonbahara “hüzün” anlamı yüklenmiştir. Bu...