İki Şehrin Arasında
Bilen bilir; bir süre önce Urfa’yı geride bırakıp İstanbul’a taşındık. Gerçeği söylemek gerekirse eskisi kadar atik ve pratik değilim....
Bilen bilir; bir süre önce Urfa’yı geride bırakıp İstanbul’a taşındık. Gerçeği söylemek gerekirse eskisi kadar atik ve pratik değilim....
Karşı binanın balkonunda, her sabah aynı saatte beliren o kadın, sanki bu şehre ait olmayan bir sahnenin içinden çıkıp...
Dün gibi bugün de tükendi. Günler, birbirinin omzuna yaslanmış; aynı ağırlığı taşıyan bir sıradanlıkla akıp gidiyor. Farkı silinmiş zaman...
Geçen sene yine Nisan’dı; hiç tanımadığım bir kadın, tanıdığım bir kadının telefonundan beni aradı, sesini ilk defa duydum ama...
Bir akşamüstü belediye Otobüsüyle eve dönüyordum. Hayatın kıyısında kalmış hikâyeler beni hep mi bulur. O gün de öyle oldu....
Yirmi dokuz yıl boyunca bana ait olan ama aslında bana ait olmayan bir hayat yaşadım. Anne oldum. Eş oldum....
İstanbul‘a doğru yola çıkmadan önceki son on beş dakikalık dinlenme anı. Otobüs terminalinin bekleme salonuna adımımı attığımda, şehrin yorgun...
Çocukluğum, bacası tüten evlerin arasında geçti. O evler, her sabah dumanıyla gökyüzüne haber salan, her akşam sessizliğiyle köyün yüreğini...
Güneş batıya süzülürken Kasap Taşı Parkı, günün yorgunluğunu üstünden atmaya hazırlanıyordu. Taş yolun üzerinde yankılanan adımlarım, toprağın ve çam...
Sırtımıza Eylül güneşini almış, Üsküdar Meydanı’nın kenarına iliştirilmiş eski ahşap taburelerde oturuyorduk Kadir Bal’la. Masamızda ince belli bardakta demli...
Fırının önünde, taze ekmek kokusunun havaya sindiği o tanıdık, huzur veren atmosferde sıramızı bekliyorduk. Öğle saatleriydi. Herkesin elinde, dumanı...
Urfa’da fırıncı olmak, sadece hamurla değil, insanla da uğraşmak demektir. Ve inanın bana, bu topraklarda fırıncılık bir meslekten çok...
Son Yorumlar