İmajın, görüntünün, görünür olmanın kutsandığı bir çağda yaşıyoruz. Sözün, söyleşmenin silikleştiği zamanlar… Sosyalleşmemiz artık sözle, sohbetle değil görünür olmakla,...

1995-2000 yılları arası… İstanbul Üniversite’sinde öğrencilik yıllarım. O zamanlar kitaba gerçekten değer veriliyordu. İnsanlar okumayan yazar olmaya hevesli değillerdi....

“Masallar çocukluk dünyamızın en temiz, en el değmemiş, en kirlenmemiş bölümleri… Bütün masumiyetiyle içimizin en masum yerlerine yerleşen ve...

Mesut Özünlü… Aydın/Nazillili. Efeler diyarından… Aydın ve civarındaki illerde cesur, mert, özü sözü bir yiğit insanlara efe denir. Efelerin...

Adana… Adana deyince insanı çıldırtan bir sıcak, portakal bahçeleri, kebap, şalgam, gergin adamlar, kabadayılar, pamuk akla gelir. Adanalıyım dediğinizde...

“Ben Sivaslı bir ailenin çocuğuyum her ne kadar babam da annem de iki yaşında İstanbul’a göçmüş olsa da anneannem...

Fuat Sevimay…. Edebiyatımızın gülen yüzlerinden. Yazınımızın dili tatlılarından… Candan, içten… Onun keyifli, ironik, esprili, sıcak, her daim sürprizlere gebe...

Abdullah Ataşçı… Elazığlı, Elazığ Palu… Harputlu yani… O, insan kalitesi yüksek bir memleketin çocuğu. Doğduğu kadim coğrafyanın erdemlerini, kazanımlarını,...

“Dersini almış da ediyor ezber/Sürmeli gözlerin sürmeyi neyler” türküsünü dinleyenlerin aklına mutlaka Yozgat şehri gelecektir. Bu ve bir kaç...

Lisedeydim… Eski adı Ankara Merkez İmam Hatip Lisesi… Sınıf arkadaşım Ahmet çok güzel şiir okurdu. Bir gün “Buyrun, ben...

“Kerpiç evin sıcacık kuzinesine, üzerinde mutlu bir kara tren gibi fokurdayan çaydanlığa, kuzinenin açık fırınından mis gibi kokusu gelen,...